حضرت امام رحمة الله علیه درباره رمضان چنین مىسرایند:
ماه رمضان شد، مى و میخانه بر افتاد عشق و طرب و باده، به وقت سحر افتاد
افطار به مى کرد برم پیر خرابات گفتم که تو را روزه، به برگ و ثمر افتاد
با باده، وضو گیر که در مذهب رندان در حضرت حق این عملت بارور افتاد
اراده ما گنج های بی پایانی در سینه خود دارد . هر کس معنی زندگی و سعادت حقیقی را می خواهد درک کند باید آن گنج ها را بیرون بیاورد و به کار بندد. ( ژان نینو )
عبادت خدا به زیاد خواندن نماز یا بسیار روزه گرفتن نیست ، بلکه عبادت کامل و پُر ارزش این است که شخص برای تحصیل معرفت در آفریده های خدا بسیار بیندیشد.
